Scriptors d'arrel views

Scriptors d'arrel

Scriptors d'arrel
A sabiendas de muy poco,aliento cada mañana por temprana,cuando al mirarte,aún me sonrojo.

viernes, 3 de diciembre de 2010

Dicen

Dicen,
que cambia el tiempo,donde hubo calor,frío,
que las aves se van,
que el dia acorta, dónde hubo Sol,noche,
que en otoño se van,
las nubes con sus recuerdos de sombra,de brío.

Que terminan donde empiezan,por alejarse,
que saludos se dan,
para no encontrar y dejar de abrazarse,
que besos se dan,
para no olvidar ni dejar de olvidarse.


Dicen para no escribir que suelo pisar,
corren sin aliento,para no pensar.


R.Casadesús

miércoles, 27 de octubre de 2010

Irina


Irina.

I diu,
temps ençà al recordar primera rialla,de riallera,
per menut ni estirat al ciri arribava,del teu bateig.
I viu,
pas en camí de vida destí de cor noble llumí,
amb mateix nom de l'àvia entre braçades al Molí,
nadaves,creixies Llacuna fins aquí arribar,
i al Carles conèixer,mereixer amb ell enfilar.

Pas en camí de vida destí de cor noble llumí,
amb paraula escrita del teu sempre germà padrí,
l'enllaç sigui el principi lloança al caminar,
i os estimeu i respecteu per sempre mes a badar.
I diu,
temps ençà al recordar primera rialla,de riallera,
per felicitats i una forta abraçada,del teu festeig.
I escric,
amb cert pretext bocí de moment i ratlla,
tot recordant teva primera rialla.


R.Casadesús

miércoles, 13 de octubre de 2010

Desacuerdo


Desacuerdo.
Vamos a repasarlo una vez mas,no puedo dejar ni un cabo roto,ni por mucho ni por poco, de alboroto,me enojo.
Agua,tierra,incienso,que digo y pienso en ascua arremeto en cierto y absorto respondo preguntas fuera de contexto,de hombre pretexto por no remar,
eso eso...,el mar.
Reposo arrimado en barco de pescado,h
ilo,cañas y gusano,cuento hasta cinco y muerdo,incado diente en babas de tuerto,engullo piedra por suelo,deacuerdo,deacuerdo...El mar.
Pero es que me pierdo!y quiero cantar en lágrimas de antaño,
bailar en cubierta dejarme llevar,y dar vueltas sobre mi moverme al azar,imaginarme desnudo comiendo cangrejo,siempre hacia atrás.
Te dejo y me ofrezco acariciar caracolas de magia pulpo a reventar,abro cuaderno de bitácora aclarar,y manuscribo relato de anguila,eso,eso,el mar...
Con cocos y monos,que risas!,me parto de fiesta ruleta de juerga pequeñas pistas,migas de tribu sin cencerro en olla me quedo,puedo,puedo...
Dejarme comer,dejarme cenar...
Muslo,pata o papada,de cuerpo maduro de burro,eso,eso,en el mar...
Donde abandoné sagrado cielo,
donde dejé de estar cuerdo!

R.Casadesús

miércoles, 29 de septiembre de 2010

Escribo

Escribo,
En frágil día,sentado delante de esa empañada ventana en marco de vieja oscura madera lejana,observando el mar,olas que cabalgan,que ascienden y admiten hasta detenerse y desaparecer en numerosos granitos de desmenuzada roca,clara y suave desliz de montaña que descansa,que duerme y sueña con alma de playa en es
te frío nublado,triste día.
Escribo,
para decir,contar en breves palabras lo que mi corazón insiste y que en lágrimas sumerge cuando en fotos,sus ojos ciernen ausencia en esbozos,trazos sin camino,sin destino,para contar,insinuar,mostrar cuanto puedes alcanzar cuando juntos al amarte y mirándonos al estar,susurrabas,susurramos,que te quiero un poquito,poco menos que infinito y bastante mas de las veces que lo digo.
Escribo,
en quebrantos de añoranza,en silenciosos gritos de palabra por no saber quizás y nunca haber sabido,leer.

R.Casadesús.

viernes, 10 de septiembre de 2010

Setembrí


Setembrí
Diuen les llengües peludes barbudes,
d'infinit temps i ens sense fi,
cansades i suades de tant avançar d'aquí cap allà en petites passes arronsades de mi esperar,

que tinc gana i ganes d'enfilar el bacallà en serralada de natura i paratge català,

a costat de riera d'aigua neta i fresqueta on mullar-te llarg cabell que mai vas tallar.
Diuen sense tu res de mi les tossudes,
boques grans empastissades i aquí,
empatxades de babes glopegen saliva de rastres records d'uns badocs i per sobre de tot entusiastes del lloc on trobaven l'estar bé,

maca,

sempre sincer ballaré cor salvatge escoltaré i amb vestit de sencer home fort i guerrer saps que fer.
I callen les pesades grans i dentudes,
d'englotida humida geniva de tu i de mi,
que dir-te que dir per saber escriure i viure,
que dir-te que dir...,tan sols vull sentir.


R.Casadesús.

martes, 31 de agosto de 2010

Me quedo

Me quedo.
Sin remedio me senté mi espalda descansó,
con alucinógenos que mojaron respaldo,
por hacer colocar piernas cruzadas en algo,
ambiente viciado por verte,que consiguió?

Sin asedio pensé y mi amada respiró,
sin apremio boca lobos rozaron letargo,
e inventaron murmurar por lo que yo valgo,
aliciente por dar y tenerte,que mejoró?

Con un te quiero grité y mi alma se postró,
complejo meses cojos de fácil olvidarlo,
le ilusionaron pensar a tu lado tanto!
corazón que no miente por latente,que cambió?
...Sin respuesta me quedo...,se quedó.

R.Casadesús.

lunes, 16 de agosto de 2010

Sin dejar

Sin dejar de ver,
montantes en barro ensucias tus manos manejas pasado y escondes lo raro
en sueños y bailas extiendes mis brazos mis pies sin zapatos en saltos de antaño.
Sin dejarte ver,
te muestras extraña fría y lejana que con pocas palabras pequeñas patadas sonrojan mi culo saltón y peludo en esto que no comprendo mundo.
Sin dejar de beber,
en calles estrechas de pueblo garrulo grito lloro diambulo buscando la duda promesas de gotas botones por pocas de esa blanca camisa en mangas rotas.
Sin dejar de ser,
lo que fui al crecer hombre en mundo de pocas palabras de trago fácil y mierda a tinajas sin dejarte ver y ser por tener lo que nunca supieron por cegar y entender porque,

sin dejar de querer.


R.Casadesús.