Scriptors d'arrel views

Scriptors d'arrel

Scriptors d'arrel
A sabiendas de muy poco,aliento cada mañana por temprana,cuando al mirarte,aún me sonrojo.

martes, 1 de noviembre de 2011

Ribera

Amb molt mes a dir escric pessic de mos com quan beus amb porró bon vi,
alguna cosa per picar i per venir,moltes gràcies benvinguda per ser aquí,
mes escriure un parell de coses que penso així te les vull dir.
Glop d'aixopluc que enceto quan senyalo remor d'una resposta,
soca de forta brancor que recullo quan despullo bruc de posta,
mes somriure aquesta cita per la part que et toca al parir,
maravelles de vida raons per fer,propòsits merèixer i fi,
que dia llueixes abraonat,com corre amb felicitat si.
I passen els dies dissolts en sucre amb rasa flaire de costa,
quan enlairen les gavines temperats matins d'il.lusió, la nostre,
de petita ferida que encara despulles amb fets ballarí,
quan et mous,quan escrius somrius quan em mires/aves amb porró,bon vi.

R.Casadesús


sábado, 29 de octubre de 2011

Viena

Hoy anduve en callejón de hermoso cuento,sujeté bonito manojo de cosas en cuenco,una ilusión,me detuve decirte que quiero y que sí,sigo siendo sin prisas ni miedo mismo yo.Escribirte un susurro que quiero volar en cielo,tocar luna pienso mas ser quién pudo retuvo al hablarte,imprimir en libreta de primero unas notas que te hagan pensar chapoteo y nadar,puedo?
Saltar de tu mano y hacerte foto junto delicada piña de viejo pinar,sonrisa.
Hoy anduve una ilusión,un susurro,escribir en libreta saltar de tu mano claro.
Y está donde tiene que estar,esbelto en curioso lugar,verdad?
Hoy anduve,quise caminar tras cada paso y porque no avanzar,pasear en poemas,prosillas y nunca al azar.Verme mas delgado hasta mas guapo,será que me acatarro por alguna brisa que me pierdo sin conseguir ponerle nombre donde ultimamente suelo estar?
Escribir para cuando nos miremos entre sus ramas sientas esa guisa que nos mueve a vivir,que nos dueña a soñar.
Aunque hoy anduve y pisé en saltar,acostumbro poco a poco a caminar y a ciertos detenerme,para pensar.

R.Casadesús

domingo, 4 de septiembre de 2011

Entonces

Sin dejar ni olvidar ninguna lágrima de las que cedí por despistado,arrimé mi cuerpo a estanque y grumos de miradas excepto la tuya.
Escuchaba atento el salivar de mis labios al pronunciar tu nombre en silencio, mientras garganta enmudecida asfixiaba el escuchar de tal palabra.
En lo que la escena redondeó espectáculo cuando al levantarme y mirando a todo espectador,levanté mis manos y sellé!
Posiblemente mi nombre y el tuyo cuando sin mas y sin poder respirar,me dormí en algún mundo de tantos donde al despertar pude escribir,y por tanto tu al leerme,
vivir.

R.Casadesús

jueves, 11 de agosto de 2011

Indret

En color de llum potser d'amor,
en racó em vas mirar,quins ulls!
per on caminar sencer d'amor,
amb algú com tu,jo i quants munts!

De flors de mà,en fi segueix-me,
somriure on si potser d'amor,
ballàrem plegats permeteu-me,
dir-vos a tots i sincer d'amor.

Que en aquest petit i senzill,
home de cor noble estimar,
soc al seu costat i meu perill,
sinó puc algú com tu,trobar.


R.Casadesús

miércoles, 27 de julio de 2011

Vivir

A veces presiento en ti llévame viento
acércame!
Permitir ser aliento en ti besarme,pienso?

A veces me duermo aquí átame tiento
empújame!
Percibir tu corazón en si hablarme,quiero?

Cuando el tiempo escapa al aire razón
en tu cuerpo sujeto,
sueño en quedarme y deseo escribir
tan solo y apuesto,
un relato por decir en abierto cajón
de anciano madero,
instante en quedarme,deseo en vivir.


R.Casadesús.

viernes, 3 de junio de 2011

Preciosa

Fa temps que el temps,
com penyora de vida topall de Tort,
m'escriu,colora,
quan vens cap a mi dins meu el teu record.

paraules que tens fa temps que el temps,
llegeix,estorba,conec que no vens.

I sents si et tens,
quan deixes pensar qui som,ets meu record?,
i m'esborrona saber que t'estimo,
encara no mort.
Vida

R.Casadesús

P.D/Muse,40

jueves, 2 de junio de 2011

Sur

Sur
No tuve tiempo a paladear escaso sorbo templado y pequeño,ni oportunidad de,ni malicia en saber poco,extraña realidad verdad.

Predecible Sol se alejaba al oeste perdiéndose entre eucaliptos cercanos a curiosa cañada,el cielo se oscurecía entre precarias alternativas que no daban rienda ni cuerda,tanto bosque me alejaba de árbol en verde alfombra de pequeñas hojas mariposas.

Intenté orientarme al norte buscando musgo o la Polar,la estrella,pero aún no habia anochecido completamente,y sigo vivo pensé.

Piensa piensa mundano,me dije al levantar vista y darme cuenta que justos minutos después todo oscureció entre encinas y robles.

Así pues me olvidé de aventuras razones y solturas que obligaran a moverme, tumbándome en citado manto.Me eche a dormir hasta el siguiente este por donde el Sol volvería a salir,y cercano a el de ti en mí,

impronta de vivir.


R.Casadesús